26 november, 2018

Hoop

Gastblog en reflectievragen bij de deugd hoop:

Gastblogger van deze week is Avelien Jansen. Ze werkt als stembevrijdster en bewustzijnscoach voor vrouwen. Meer over haar en haar werk kun je lezen op: www.delevensgenieter.nl

In het voorjaar gaf ik een training over Hoop. Ik weet inmiddels uit ervaring dat dit een kwaliteit is die door veel mensen niet begrepen wordt of een negatieve lading heeft. Het wordt geassocieerd met de kerk of met passief gaan zitten hopen dat je leven anders wordt. Voor mij heeft hoop door de jaren heen steeds meer betekenis gekregen. Ik kan me inmiddels helemaal vinden in de uitspraak: Hoop doet leven!

Vroeger kende ik vooral wanhoop. Ik wou graag dat dingen anders gingen in mijn leven en ik had geen flauw idee hoe ik dat voor elkaar kon krijgen. Ik ben zeer bekend met de diepe wanhoop van eenzaamheid, me machteloos voelen en uitzichtloosheid. En nee, dat is inderdaad geen prettige ervaring. Maar inmiddels weet ik dat waar wanhoop is, ook hoop is. Het zijn twee kanten van dezelfde medaille. Wanhoop zegt: “help, ik weet het niet meer!” En hoop zegt: “je hoeft het ook even niet te weten”.

Een wereld van mogelijkheden
Dat is precies wat hoop ook lastig maakt. Want het gevoel van leegte en van niet-weten voelt ongemakkelijk. En van ongemak willen we van nature zo snel mogelijk weg. We willen dingen oplossen, fixen, in de hand hebben. Maar hoop gaat juist over het tegenovergestelde. Hoop gaat er over dat je je verlangen uitspreekt en vervolgens stil wordt zodat je kunt ontvangen wat er naar je toe wil komen. Als je wist hoe je je verlangen kon realiseren, had je het allang gedaan, toch? Maar je weet het niet. En nu komt het belangrijkste van hoop: Dat jij niet weet hoe je het kunt realiseren, wil niet zeggen dat het niet mogelijk is! Er is veel meer mogelijk dan jij kunt bedenken.

Als jij je hartsverlangen uitspreekt dan zal het Universum daar altijd op reageren. Dat klinkt misschien heel vaag of zweverig maar ik heb inmiddels al vaak gezien dat het echt zo werkt. In de mystieke stromingen zeggen ze: zet één stap naar God en hij zet 10 stappen naar jou. Dat is waar hoop over gaat. Dat je de vervulling van je verlangen los durft te laten en een tijdje in het niet-weten durft te blijven zodat er echt iets nieuws naar je toe kan komen. Hoe het werkt, weet ik niet. Het is één van de mysteries die het leven zo bijzonder maken. Je zou het ook een wonder kunnen noemen. Maar dat het werkt weet ik inmiddels heel zeker!

Mijn “eerste” wonder
Ik moet dan altijd denken aan de eerste keer dat ik dit wonder heel bewust ervaren heb en de basis voor mijn vertrouwen in het leven ontstaan is. Ik was na mijn afstuderen op reis in India en Nepal en ontmoette daar Stefan, een Nederlandse jongen. Op een avond vroeg hij mij wat ik ging doen als ik weer thuis kwam. Ik was afgestudeerd in de Orthopedagogiek en wist tot dat moment alleen dat ik dat niet wilde. Hij vroeg wat ik het liefst wel zou willen. We zaten wat te praten en na een tijdje zei ik dat ik eigenlijk het liefst als groepsleider ergens aan het werk ging maar dan niet in de reguliere hulpverlening. Bovendien wilde ik graag weg uit Groningen om ergens helemaal opnieuw te beginnen en op zijn vraag waar ik heen wilde zei ik tot mijn eigen verrassing: Utrecht. Ik was daar misschien twee keer een uurtje geweest en kende niemand die daar woonde. Bovendien had ik geen ervaring als groepsleidster én niet in de alternatieve hulpverlening dus ja, leuk idee, maar ik zou niet weten hoe ik dat zou moeten realiseren. Stefan had al vertrouwen in het leven. Hij keek mij aan en zei: “als dat echt is wat je wil dan zul je deze reis nog iemand ontmoeten die je verder kan helpen.

De manier waarop hij het zei, raakte me maar ik kon me niet voorstellen hoe dat dan zou gaan. Ik reisde weer alleen verder en ongeveer 6 weken later zat ik op een terrasje in Nepal in mijn dagboek te schrijven toen er opeens een jonge meid tegenover me ging zitten. Zij pakte ook haar dagboek en  ging eveneens zitten schrijven. Ik keek even op en er ging door me heen: “jou ga ik heel goed leren kennen”. Na ca 10 minuten vroeg ze of ik zin had een pot thee met haar te delen en raakten we aan de praat. Het klikte meteen enorm en hoe immens was mijn verbazing toen ik hoorde dat ze werkte als groepsleidster in een Antroposofische instelling in Zeist. Mijn mond viel open en ik vertelde haar mijn verlangen. Zij zei meteen dat als ik zou solliciteren ik zeker aangenomen zou worden. Ik heb diezelfde nacht in mijn hotelkamer mijn sollicitatiebrief geschreven en bij thuiskomst op de bus gedaan. Twee maanden later was ik aangenomen en haar collega. Tot op de dag van vandaag zijn we hartsvriendinnen.

Heb geduld
Dit is waar hoop over gaat. Het begint bij het durven uitspreken van je hartverlangen. Hoe concreter, hoe beter. Vervolgens gaat het erom geduld te betrachten en in blijde verwachting te zijn. Dus niet proberen om het zelf voor elkaar te krijgen maar los durven laten en vertrouwen dat er meer mogelijk is dan jij kunt bedenken. Om stil te worden en ruimte te creëren waarin het nieuwe, dat je nog niet kent, naar je toe kan komen. Dat vraagt dus om het verduren van je ongemak, het verdragen van alle angst en stemmetjes die zich ermee bemoeien en het wel willen weten. Niets te doen zolang je het niet weet. Totdat er een nieuw inzicht komt, je oog ergens op valt, je iemand ontmoet of je ergens iets leest wat het antwoord op je vraag is. Het kan soms een tijdje duren, maar het hoopvolle nieuws is dat er altijd een antwoord komt!

Een lieve groet, Avelien

Bestel Het Deugdenspel of een Deugdenboek
Facebooktwitterlinkedin
← Terug naar vorige pagina